Zenobiusz Michał Bednarski
Biografia
Zenobiusz Michał Bednarski urodził się 1 stycznia 1923 roku w Pińczowie. Był synem Michała i Antoniny z Zielińskich. Jego młodsze rodzeństwo zmarło w niemowlęctwie, co ukształtowało jego wrażliwość na ludzkie cierpienie.
Podczas II wojny światowej przebywał w rodzinnym Pińczowie, uczęszczał na tajne komplety i pracował jako robotnik melioracyjny. W 1943 roku został skierowany na przymusowe roboty do kamieniołomów marmuru w Rykoszynie, gdzie przeżył spalenie obozu przez Armię Krajową. Później pracował przy wymianie szyn kolejowych w okolicach Kielc. W lipcu 1944 zbiegł z obozu, ale jesienią ponownie trafił na roboty, tym razem przy kopaniu rowów strzeleckich.
Po wojnie ukończył gimnazjum i liceum w Pińczowie, a następnie studiował medycynę na Akademii Lekarskiej w Gdańsku, uzyskując dyplom lekarza w 1952 roku. Zgodnie z nakazem pracy rozpoczął pracę w Państwowym Sanatorium Przeciwgruźliczym w Prabutach. Wkrótce przeniósł się do Olsztyna, gdzie zajął się ftyzjatrią. Jako ordynator sanatorium przeciwgruźliczego wprowadził innowacyjne metody diagnostyczne, takie jak bronchoskopia, biopsja płuc i badania cytologiczne.
W 1975 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych na Akademii Medycznej w Gdańsku na podstawie rozprawy o Polakach na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Dorpackiego. Był również cenionym historykiem medycyny, autorem prac i słowników biograficznych. Przez wiele lat redagował biuletyny lekarskie. Zmarł 29 września 2014 roku w Gdańsku i został pochowany w Sopocie.
Jego życie prywatne było związane z żoną Lidią Jadwigą Wilamowską, z którą miał trzy córki. Do 1995 roku opublikował 204 prace, łącząc praktykę lekarską z pasją historyczną.