Wiesław Wodecki

Pisarz, dziennikarz
09.10.1927 31.12.2010 Pińczów

Biografia

Wiesław Wacław Wodecki urodził się 9 października 1927 roku w Pińczowie. Podczas II wojny światowej, w latach 1944-1945, był młodocianym żołnierzem Armii Krajowej. Po wojnie przyjechał do Wrocławia, gdzie jako strażnik Kompanii Akademickiej bronił klinik Akademii Medycznej przed szabrownikami.

Studiował polonistykę, historię, ekonomię, socjologię, a ostatecznie w 1950 roku ukończył prawo. Karierę dziennikarską rozpoczął w 1948 roku w redakcji wrocławskiej Gazety Robotniczej, gdzie stworzył Magazyn Tygodniowy. W okresie odwilży gomułkowskiej został redaktorem naczelnym tej gazety, ale w 1960 roku odwołano go z tego stanowiska. Później pracował jako pilot wycieczek zagranicznych, a w 1969 roku związał się z wrocławskim ośrodkiem Telewizji Polskiej, gdzie pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego.

W telewizji stworzył słynne widowisko dokumentalne „Rzecz o zagładzie miasta” (1970) o oblężeniu Festung Breslau, za które otrzymał „Złoty Ekran”. Realizował również spektakle teatralne, m.in. „Śniadanie Grońskiego”, „Pierwszy dzień wolności” czy tryptyk Aleksandra Suchowo-Kobylina z Igorem Przegrodzkim w roli głównej.

Po wprowadzeniu stanu wojennego w 1981 roku został internowany. Po zwolnieniu przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Ligocie Pięknej, gdzie zajął się ogrodnictwem i pszczelarstwem. W 1992 roku wrócił do współpracy z prasą, pisząc felietony do Gazety Wrocławskiej i Nowej Gazety Trzebnickiej.

Jego felietony ukazały się w formie książkowej, wydał też wspomnienia i listy. Zmarł 31 grudnia 2010 roku w Ligocie Pięknej.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczony "Złotym Ekranem" za widowisko "Rzecz o zagładzie miasta".
Zrealizował tryptyk Aleksandra Suchowo-Kobylina z Igorem Przegrodzkim dla telewizji.
Autor wielu książek, m.in. "Herbata na żyletce" i "Listy do Ity".
Jako dziennikarz tworzył poczytne felietony przez kilkadziesiąt lat.

Ciekawostki

W czasie wojny służył w Armii Krajowej jako młodociany żołnierz.
Po internowaniu w 1981 roku zmienił zawód i został mistrzem ogrodnictwa i pszczelarstwa.
Jego ostatni felieton ukazał się już po jego śmierci.

Udostępnij