Malwina Szczepkowska
Biografia
Malwina Szczepkowska, ps. M.S., urodziła się 30 lipca 1909 roku w Pińczowie, a zmarła 2 czerwca 1977 roku w Gdańsku. Była polską pisarką, teatrolożką, reżyserem teatralnym i radiowym, która znacząco wpłynęła na życie kulturalne Wybrzeża.
Ukończyła Gimnazjum im. Elizy Orzeszkowej w Wilnie oraz polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutowała w 1929 roku nowelą „Chimera” na łamach „Gazety Warszawskiej”. Współpracowała z wieloma pismami, m.in. „Tygodnikiem Ilustrowanym”, „Naokoło świata”, „Gazetą Morską”, „Echem”, „Dziennikiem Bałtyckim” i „Literami”. W 1933 roku opublikowała pierwszą powieść „Dom na prowincji”. W 1939 roku toruńska rozgłośnia Polskiego Radia wyemitowała jej pierwsze słuchowisko radiowe „Tajemnica Marii Celeste”.
W czasie okupacji niemieckiej pracowała w Warszawie w sklepie tytoniowym, a następnie prowadziła własny warsztat tkacki. Po wysiedleniu z Warszawy w 1944 roku zamieszkała w Pińczowie. W maju 1945 roku przeniosła się do Gdańska, gdzie pracowała jako referent literacki w Wydziale Kultury Zarządu Miejskiego (1945-1948), a następnie była kierownikiem literackim Państwowego Teatru Wybrzeże (1948-1953). Współtworzyła Oddział Gdański Związku Zawodowego Literatów Polskich, któremu przewodniczyła w latach 1950-1951. Zorganizowała Teatr Oświatowy Gdańskiego Zespołu Artystycznego i kierowała nim w latach 1946-1948.
Po zdaniu egzaminu reżyserskiego w 1952 roku pracowała jako reżyser w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Toruniu oraz w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. Po powrocie do Gdańska założyła Gdańskie Studio Rapsodyczne (1957-1961). W gdańskim oddziale Polskiego Radia pełniła funkcję kierownika działu artystycznego (1957-1960), a następnie zastępcy redaktora naczelnego (1960-1969), po czym przeszła na emeryturę. Zmarła w Gdańsku i została pochowana na cmentarzu Oliwskim.
Jej dorobek obejmuje liczne powieści, dramaty, słuchowiska radiowe i monografie. Była autorką m.in. „Dom chorych dusz”, „Maska profesora Brandla”, „Trzeciej na imię śmierć” oraz słuchowisk „Owoce burzy”, „Czas orania”, „Śnieg zasypie ślady”. Za swoją twórczość otrzymała wiele nagród, w tym Nagrodę Miasta Gdańska w dziedzinie teatru (1959) oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1976).