Jan Nepomucen Szczurowski
Biografia
Jan Nepomucen Szczurowski urodził się 16 maja 1771 roku w Pińczowie jako syn Michała i Franciszki ze Szczurowskich. Podstawy edukacji zdobywał w rodzinnym mieście, a następnie kształcił się w Krakowie w szkole śpiewu prowadzonej przez księdza Wacława Sierakowskiego pod okiem Franciszka Ksawerego Kratzera. Już w 1787 roku zadebiutował na scenie krakowskiej, a rok później występował z zespołem Wojciecha Bogusławskiego w Dubnie. Po powrocie do Krakowa dołączył do zespołu teatralnego Jacka Kluszewskiego.
W 1793 roku został zaangażowany jako basso buffo do zespołu Teatru Narodowego w Warszawie, gdzie zadebiutował rolą Paniotta we 'Fraskatance' Giovanniego Paisiella. W tym samym roku wystąpił jako Altamur w operze Antonia Salieriego 'Axur, król Ormus', która była pierwszą operą seria wystawioną w języku polskim. 1 marca 1794 roku kreował rolę Bryndasa w prapremierowym przedstawieniu wodewilu Jana Stefaniego 'Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale'. W latach 1795-1799 śpiewał w zespole Bogusławskiego we Lwowie, gdzie grał również w zespole austriackim, a także grywał na wiolonczeli podczas koncertów organizowanych przez Józefa Elsnera.
W 1799 roku Szczurowski powrócił z zespołem Bogusławskiego do Warszawy i występował w Teatrze Narodowym aż do przejścia na emeryturę w 1839 roku, z krótką przerwą w sezonie 1806/1807, kiedy to koncertował we Lwowie, Dubnie, Kamieńcu Podolskim i Tulczynie. Gościnnie pojawiał się także w Kaliszu, Poznaniu, Białymstoku, Krakowie i Gdańsku. W latach 1813-1821 był akcjonariuszem spółki akcyjnej kierującej Teatrem Narodowym, powołanej przez Ludwika Osińskiego. W 1833 roku zaśpiewał rolę Bartola w 'Cyruliku sewilskim' Gioacchino Rossiniego podczas przedstawienia inaugurującego nowy gmach Teatru Wielkiego w Warszawie.
W 1839 roku przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Kielcach, gdzie organizował koncerty i angażował się w życie społeczne, będąc członkiem Rady Nadzorczej Kieleckiego Zakładu Opiekuńczego. W 1845 roku wrócił do Warszawy, gdzie wystąpił podczas uroczystości 25-lecia Resursy Kupieckiej. Zmarł 30 października 1849 roku w Warszawie i został pochowany w katakumbach na cmentarzu Powązkowskim.